11 / 11 / 1383 يكشنبه درس شمارهء ( 733 ) كتاب النكاح / سال هفتم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : در اين جلسه احكام و مسائل فرعى مربوط به عنين مورد بحث و بررسى قرار گرفته و نظر فقهاء در اين زمينه مورد تجزيه و تحليل قرار خواهد گرفت . [ بحث در عنن كه يكى از عيوب موجب فسخ عقد نكاح است ، ] * * * در رابطه با عنن كه يكى از عيوب موجب فسخ عقد نكاح است ، بحث‌هاى متعددى در كتب فقهى مطرح مىباشد . اول آنكه تعريف عنن چيست ؟ عده‌اى از اهل لغت مانند صاحب لسان العرب ، مصباح المنير ، قاموس اللغة و مجمع البحرين بر اين باورند كه عنن عارضه‌اى است كه در مردان روى مىدهد و در اثر آن قادر بر وقاع نبوده و اساساً تمايلات جنسى مرد را نابود مىسازد و بايد على القاعده اين معنا را بسيارى از لغويين اختيار كرده باشند . از سوى ديگر مىبينيم كه در كتب لغت به زنى كه تمايل جنسى به مرد نداشته باشد « عنّينه » مىگويند . وقتى اين دو مطلب را در كنار هم بگذاريم مىتوانيم نتيجه بگيريم كه از نظر اهل لغت صرف عدم امكان مباشرت در صدق « عنن » كافى نيست ، بلكه معيار وحيد در تحقق آن ، عدم تمايلات جنسى است كه هم در مرد و هم در زن مىتواند وجود داشته باشد . در حالى كه در كلمات فقهاء اصلًا قيد عدم تمايلات جنسى مطرح نمىباشد و تنها به عدم تمكن از مباشرت اكتفاء شده است . به خوبى روشن نيست كه مفهوم عرفى عنن آيا همان است كه اهل لغت بر آنند يا آنكه فقهاء در كتب فقهى آورده‌اند ؟ به عبارت ديگر آيا